Artykuły do przedruku

Podstawowym źródłem prawa pracy jest Ustawa z dnia 26 czerwca 1974, czyli Kodeks pracy. Określa on przede wszystkim charakter i warunki stosunku pracy, obowiązki pracowników względem pracodawcy oraz pracodawcy względem pracowników. Innymi źródłami prawa pracy są ustawy (np. Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych) oraz akty wykonawcze do ustawy (np. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop).

Źródłem prawa pracy są również zbiorowe układy pracy, czyli porozumienia zawarte pomiędzy pracodawcą a pracownikami (związkami zawodowymi), które regulują kwestie dodatkowych uprawnień dla pracowników, np. pakiet socjalny dla danej grupy pracowniczej. Uprawnienia zawarte w tych porozumieniach muszą być korzystniejsze dla pracowników niż przepisy prawa pracy, bowiem w przeciwnym przypadku nie można ich uznać za obowiązujące.

Jako źródła prawa pracy traktuje się również regulaminy, statuty spółek i inne porozumienia oparte na ustawie. W szerszym znaczeniu źródłem prawa pracy jest również Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz regulacje organizacji międzynarodowej (prawa europejskiego).

Ponadto, należy wspomnieć o zapisie znajdującym się w Kodeksie pracy, który w sytuacjach nie unormowanych przepisami prawa pracy odnośnie stosunku pracy mówi o zastosowaniu niektórych zapisów Kodeksu cywilnego (pod warunkiem, iż nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy).